నిష్ఠూరపు సమాజముకు నీ పుట్టుకే బరువాయె
నీవు నాల్గు గోడల నడుమ బంధీవాయె
వాడుకొనుట తప్ప వాగ్స్వేచ్ఛ కరువాయె
పితృస్వామ్య పెత్తనమున పీకులాటల బ్రతుకాయె
పుట్టింట తల్లిదండ్రి పెనిమిటింటికి తరిమెనాయె
జీవితము పొయ్యి నుండి పెనముల పడ్డదాయె
పాటి పాటికీ పరిస్థితులతో పాచికలాటలాయె
పాము బుసలనెదుర్కొనుట నిత్య కృత్యమాయె
పది మందిలో నీ పలుకే వినబడదాయె
పాకశాలకు కట్టివేసిన పాత రోకలివాయె
పరీక్షించుట తప్ప గోడు వినే దిక్కు లేదాయె
పదే పదే ప్రస్తావించ పట్టింపే లేకపాయె
అణచివేతకు గురి చేసినా, ఆలోచనలనాపలేరే
తిరుగుబాటెక్కడో కాదు నట్టింట్లనే మొదలాయె
మాటలతో తూట్లు పొడుచుట నీవూ నేర్చితివాయె
కట్టుబాట్ల నడుమ స్వాతంత్ర్యం దక్కెనాయె
నేలకు కొట్టిన బంతి పైకి లేవకపోదు
రగిలే అగ్నిగోళము బయటికుబకకబోదు
ఉదయించే సూర్యుడు పగలు మండకబోడు
వెలుగునిచ్చు దివ్వెతోనాడ వేలిని కాల్చకబోదు
చాలు చాలమ్మ నీ నిష్పాక్షిక రోదనములు
కల్లి బొల్లి కబుర్లు వినిన వేసటములు
ఆసన్నమైనవిక శుభయోగ ఘడియలు
తిరిగి చూడక ముందుకు వెయ్యడుగులు
నీలోని ప్రతిభయే చిర వైభవంబిచ్చు
నీ సాధనము నీకు కీర్తినిచ్చు
మణులు మాణిక్యాలు ముత్యాల హారాలు
వెల వెలా బోవు, నిను జాతి మెచ్చు
చెలిమి కలిమి జేయ అక్షరాస్యత తోడ
అంతరంగము లోకి తొంగి చూడ
అవని పులకించి పరుచు చల్లని నీడ
చేయూత నీయవే పరులు వేడ
సువిశాల ధరలోన నీకు నీవే సాటి
సిరి కాంతులు వెదజల్లు నీ ఉనికి తోటి
నిలువెత్తు నిదర్శనముగ నీవు యదుగగా, మేటి
విశ్వ విజయంబవ్వు నీకు పరిపాటి
సంగీత స్వరములా, వేద ఘోషమ్ములా
నాదించు నీ ఖ్యాతి స్త్రీ స్ఫూర్తిలా
చైతన్య కిరణాలు నీవల్ల వెలిగేలా
కదం తొక్కుతు కదలి రావే చెల్లెలా!