నన్ను నేను

నాకీ ఆకాశం సరిహద్దు కాదు,
నాకీ భూమి బంధం కాదు.
నన్ను చూడటానికి పేర్లు పెట్టకండి —
అమ్మా, అక్కా, భార్యా, లేదా అందగత్తె అని కాదు.

నా పరిచయం నా అంతర గళం,
నా ప్రయాణం నా స్వరంలోనే ప్రారంభం.
చీరలోనైనా, జీన్స్‌లోనైనా —
నాలోని ధైర్యమే నా అలంకారం.

నన్ను మౌనంగా చూడకు,
నా మౌనం గర్జనగా మారుతుంది.
ప్రతి చినుకులో సమానత కురుస్తుంది,
ఆ చినుకుల్లో కొత్త ఉదయం పుడుతుంది.

నేను వంగను, నేను మౌనమవను,
నా నడకలోనే విప్లవం తారసపడుతుంది.
నన్ను నేను అనగల ధైర్యమే —
నా స్వేచ్ఛ, నా స్వరం, నా గౌరవం.