నీవే నా ప్రాణం

నీవు కుప్పకూలిన ఆ క్షణం
నా గుండె లయ తప్పింది
అంతులేని భయం
నన్ను ఆవహించింది

ఆ నిశిరాత్రి గడిచిందెలాగో
కనిపించని దేవుల్లే కరుణించారో
వాళ్ళే డాక్టర్లయ్యారో
నేను అదృష్టవంతుడిని
వెలుతురులో
నీ ఉనికే పట్టని నాకు
అసలు నా ఉనికి ఊపిరివి
నీవేనని తెలిసింది

హోదా డాబు దర్పం అంతా గత కథ
నాటకం ముగిసి వెళ్లారందరూ
తెరపై నేను ఒంటరిని
చీకటి తెరలు ముసురుకుంటున్న వేళ
తెర వెనుకే నిలిచిన
కనిపించని నీ మనసు వెలుగులను
నేనెంత ఆలస్యంగా గుర్తించాను

తోసుకొని వచ్చిన ఈ సాయంత్రంలో
నీ అనుభూతుల అనుభవాలే
నన్నంటుకునీ ఉన్న
సుగంధాలు
నీవే కమనీయ కావ్యం
రమణీయ భావం

నీ తెల్లని కురులలో
నే కుసుమాన్నవుతా
నీ అలసటను తీర్చే
విసనకర్రగా నే మారిపోతా
గడపకు రాసిన పసుపులా
నిన్నoటుకొనే ఉంటానిక..

ఈ పడమటి నీడల్లో
ఈ తీరపు ఆనందం
ఈ ప్రశాంత విశ్రాంతి
ఇక ఎంత కాలమో!అంతవరకు