తెలుగు జాతీయాల సొగసు

జాతీయాలు అర్థమైతే మన జాతి చరిత్ర అర్థమౌతుంది అన్నారు పెద్దలు.మరి మనం మన మాటల్లో అలవోకగా వాడే కొన్ని జాతీయాలు, వాటి అర్థాల్ని తెలుసుకొని,అర్థవంతంగా ప్రయోగిద్దాం.

చేయి తడపడం

ఆ ఆఫీసులో ప్రతి వారి చేయి తడపనిదే ఒక్క ఫైలూ కదలదు.మన పని జరగదు

ఆ సీటులో కూర్చున్నాయన చేయి తడిపారంటే,ఇట్టే మీ పని జరిగిపోతుంది

ఇలాంటి సంభాషణలు మనం తరచుగా వింటూనే ఉంటాం. మరి చేయి తడిపితే,కరెన్సీ నోట్లు తడుస్తాయి కదా! అనే సందేహం రావడం సహజం.ఆ సందేహానికి సమాధానం ఏమిటంటే…
పూర్వకాలంలో బంగారు వరహాలు,వెండి నాణేలు,ఇత్తడి నాణేలు వాడకంలో ఉండేవని మనకు తెలుసు.శ్రీరాముడు తానీషాకు నాణేల రూపంలో రామదాసు బాకీ చెల్లించాడని కూడా కథలో విన్నాం.
ఆ నాణేలను(లోహంతో చేసినవి)ఇతరులకు ఇచ్చేముందు,వారి చేయిని నీటితో తడిపి,ఇచ్చేవారట! ఎందుకంటే,మనం కరోనా కాలంలో చేతుల్ని శుభ్రపరచుకున్నట్టుగా,రోగక్రిములేవీ అంటకుండా,ముందుజాగ్రత్త అన్నమాట!
అందుకే చేయి తడపడం అంటే ధనం చెల్లించడం అనే అర్థంలో ఈ జాతీయం మొదలైంది.

అరణ్యరోదనం

మనం దీని గురించి ఎంత మొత్తుకున్నా,అది అరణ్యరోదనే

ఆ నిశీధిలో నిస్సహాయస్థితిలో ఉన్న ఆమె ఏడుపు అరణ్యరోదనే అయ్యింది

అరణ్యమంటే అడవి.రోదనమంటే ఏడుపు.అడవిలో ఏడిస్తే వినేవారుండరు,సానుభూతి చూపేవారుండరు,ఓదార్చేవారుండరు.అందువల్ల ఏడ్చినా ప్రయోజన శూన్యమే.వృధా శ్రమ.నవ్వినా,తిట్టినా, పొగిడినా, మరే పని చేసినా..అడవిలో చేసినప్పుడు ఏ ప్రయోజనం ఉండదు. అయినాసరే,వాడుకలో ఏడ్పుకే ప్రాధాన్యమిచ్చి,ఈ జాతీయం పుట్టించారు.అనవసర శ్రమ అనే అర్థంలో కూడా ఈ మాటను వాడుతుంటారు.

అరవ చాకిరి

అబ్బబ్బ!ఈ అరవ చాకిరీతో చస్తున్నాను అంటుంది ఓ ఇల్లాలు.

నా చేత అడ్డమైన అరవ చాకిరీ చేయించుకుని,సరైన జీతం కూడా ఇవ్వకుండా,పనిలోంచి తొలగించాడు ఆ కంపెనీ వెధవ

పై మాటల్ని వింటూనే ఉంటాం కదా..అనేక కారణాల వలన తెలుగువాళ్లకూ,అరవలకు ఎప్పుడూ పడేట్లు లేదు.
చాళుక్యులు, చోళులు మొదలైన రాజవంశాలవాళ్ళు తెలుగుదేశాన్నిజయించి,
పాలించినప్పటినుంచీ ఈ విరోధం కొనసాగుతున్నట్లుంది.వాళ్ళ కుంభకోణాలు,చిదంబర రహస్యాలు మనవాళ్ళని అనేకవిధాల బాధించి వుండవచ్చు. కానీ, ఉత్తరాదిన పంజాబీ వారిలా,దక్షిణాదిన తమిళులు శ్రమజీవులన్న మాట నిజం.అందువల్ల మనకు వాళ్లంటే ఈర్ష్య పుట్టి,రాజకీయాది కారణాలవల్ల అది అసహ్యంగా పరిణమించి ఉంటుంది. మాట,పలుకు లేకుండా ఎంత చాకిరీ అయినా చేస్తే,దాన్ని గొడ్డు చాకిరీ అంటాం కదా..ఆ గొడ్డు స్థానంలో అరవ శబ్దాన్ని చేర్చి,వారిని అమర్యాద చేసారన్నమాట!అరవకుండా చేసే చాకిరీని,అరవలు చేసే చాకిరీని కలిపి శ్లేషలో బంధించి,ఈ సమాసం కల్పించి ఉండొచ్చు మనవాళ్ళు.కర్ణాటులు కూడా తెలుగు తేట, కన్నడ కస్తూరి,అరవ అధ్వాన్న మని ఆక్షేపిస్తుంటారు.
ప్రాచీన తమిళంలో పదాదిని ‘ర’ పలకటం లేదు. అందుకే ‘రవం'(ధ్వని) ఉన్న తమ భాషను మధుర భాష అని భావించి వాళ్ళు అరవ మని పిలుచుకుంటే,సరిగ్గా ఆ మాధుర్యమే లేదని ఆ భాషను మనం అరవమంటున్నాం. చిలప్పతికారం(శిల్పాధికారం) అనే తమిళ కావ్యంలో కణ్ణకి మాటలు అరవం కన్నా తియ్యగా ఉంటాయని వర్ణించాడు కవి.కాకి పిల్ల కాకికి ముద్దు అన్నట్లు ఎవరి భాష వారికి గొప్ప!
భాష సంగతి ఎలా ఉన్నా,తమిళులు చేసే శ్రమను మన గొడ్డు చాకిరీతో పోల్చి,ఈ జాతీయాన్ని పుట్టించారన్నమాట!
************
చంద్రకళ.దీకొండ