పాటలు ఎన్నో రకాలు. వెతలు పెంచేవి. వేడుక పంచేవి. ఎన్నో దారుల్లో పాట చోటు చేసుకుంటుంది. ఎన్నో సందర్భాల్లోకి పాట ప్రయాణం చేస్తుంది.
ఒక పాట పుట్టుక సహజమైనది కాగా, మరొక పాట వెనుక ఎంతో వేదన, ఆపరేషన్ అవసరమయ్యేంత శ్రమ ఉంటుంది. బహుశా అంత బరువుగా వెలికి వస్తుంది కనుకనేనేమో అలాంటి పాటలు మనసును చీకటిలా అలుముకుంటూనే వెన్నెలలా నిదురపుచ్చుతాయి. అటువంటి పాటే ‘ఓ భార్య కథ’ చిత్రంలోని వేటూరి వారి యీ అక్షరమాలిక పదాలహారతి.
పల్లవి : మనసులకు లాలిపాట
మన కథల జాలిపాట
రెప్పలేని కంటిపాపకి నా పాపకి
దూరాన ఉన్న తల్లి
గారాల జోల పాట…
పిల్లలకు దూరమైన ఒక తల్లి వేదనకు అక్షరరూపం ఈ గీతం. ఓ మాతృమూర్తి మౌనంగా చేసే లోలోపలి ఆర్తనాదం. అనుకోని పరిస్థితుల్లో ఒక చోట ఒక తండ్రి ప్రాణాన్ని కాపాడేందుకు, అదే చోట తల్లిని కోల్పోయిన ఒక పసికందు ఆలన చూసేందుకు తన బిడ్డలను వదులుకుని మరో ఇంట చేరి, ఆ పసికందుకు లాలి పాడుతూ, ఆ లాలనలో తన బిడ్డలను తలుచుకుంటూ కళ్ళలో నింపుకుంటూ, తన పిల్లల కన్నీళ్లను మోస్తూ, తనను తాను ఓదార్చుకుంటున్న అరుదైన సంఘటన. అందుకే మన కథల జాలిపాట అంటుంది బేలగా అతి ఆర్ద్రంగా.
‘రెప్పలేని కంటి పాపకి…’ఎంత చక్కటి పోలిక. తల్లిఒడి దూరమైన పిల్లలు రెప్పలేని కంటిపాపలేగా!
1చ : ఏ దేవుడి చేరాతలో నా పాపగా నిన్నుచేసే
నా దేవుడే చేజేతులా ఈ అమ్మనే బొమ్మచేసే
నీ దిక్కుగా నేనుండగా నా దివ్వె నీలోన మెరిసే
కన్నీటిలో కమలాలకై ఏ తుమ్మెదో వేచి చూసే
నా గీత ఓ గీతమై నా కంటి జలపాతమై
నీ తల్లిగా జోల నే పాడనా నీ డోల నేనూపనా..
జో జో లాలీ జో హాయీ జోజో…
