విత్తు

వాన చుక్క పలకరించగానే,
ఉబ్బితబ్బిబ్బై,
ఆనందాన్ని అణుచుకోలేక,
అంకురంగా మారి
పుడమితల్లి గర్భం నుండి
సగర్వంగా లేచింది

వెచ్చని సూర్య కిరణం,
సుతి మెత్తని తుషారం,
చల్లని పవనం,
వెన్నుతట్టగా
మొక్కగా మారి
తల ఎత్తుకు నిలబడింది

ఈదురు గాలులకు తలవాల్చినా,
కుంభవృష్టికి తడిసి ముద్దైనా,
ఎండవేడికి అల్లాడిపోయినా,
లెక్క చేయక,
కూకటివేళ్ళతో పుడమినంటి పెట్టుకొని,
శాఖలను పెంచుకుంటూ చిఱువృక్షంగా మారింది

భూమాత కోత నరికడుతూ,
మానవాళికి ఊపిరియై,
పశుపక్ష్యాదులకు గూడు నీడై,
ప్రకృతికి పచ్చదనపు గొడుగై,
తన ఉనికిని సార్ధకం చేసుకుంటూ
మహావృక్షమై మహిలో నిలిచింది

కష్టనష్టాలకు ఓర్చుకుంటూ
మంచిక్షణాలను మనసున నింపుకుంటూ
నెమ్మది నెమ్మదిగా ఎదగాలనుకుంటేనే
మహిలో నీ మనుగడయని
మానవాళికి సందేశమిచ్చింది